
|
| ห้องจัดจัดแสดงที่
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8
| 9 | 10 |
ห้องจัดแสดงที่ 1
ข้อมูลทั่วไปของจังหวัดอุบลราชธานี
|
ภูมิศาสตร์จังหวัด
จังหวัดอุบลราชธานีเป็นจังหวัดที่อยู่ชายแดนตะวันออกเฉียงเหนือสุดของประเทศไทย
บริเวณเส้นรุ้งที่ 104 องศา 51 ลิปดา
42.5 ฟิลิปดา เส้นแวงที่ 15 องศา 13
ลิปดา 36.5 ฟิลิปดา มีพื้นที่ประมาณ
15,818.650 ตารางกิโลเมตร
เดิมจังหวัดอุบลราชธานีมีพื้นที่กว้างใหญ่มาก
ปัจจุบันได้มีการแบ่งไปตั้งจังหวัดใหม่
คือ จังหวัดยโสธรในปี พ.ศ. 2514
และจังหวัดอำนาจเจริญในปี พ.ศ. 2537 |
อาณาเขต
ทิศเหนือ
ติดต่อกับจังหวัดยโสธรและจังหวัดอำนาจเจริญ
ทิศใต้ จรดเทือกเขาพนมดงรัก
เขตแดนประเทศกัมพูชาประชาธิปไตยและแขวงจำปาศักดิ์
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
ทิศตะวันออก
จรดแม่น้ำโขงแนวเขตพรมแดนแขวงสุวรรณเขต
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
ทิศตะวันตก
ติดต่อกับจังหวัดยโสธรและศรีสะเกษ |
| ลักษณะพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบสูง
แผ่นดินเป็นลูกคลื่น
พื้นที่ทางตอนเหนือมีระดับสูง
ลาดเอียงไปทางทิศตะวันออก
ความสูงประมาณ 130 เมตร
จากระดับน้ำทะเลปานกลาง
ดินโดยทั่วไปเป็นดินร่วนปนทราย
มีความอุดมสมบูรณ์ต่ำ
ยกเว้นบริเวณที่ราบลุ่มริมฝั่งแม่น้ำมูลทางตอนกลางของจังหวัด
ที่แม่น้ำได้พัดพาเอาดินตะกอนมาทับถมเกิดเป็นที่ราบอันอุดมสมบูรณ์
ใช้ทำนาได้อย่างกว้างขวาง |
| เมืองอุบลราชธานีเป็นที่รวมของแม่น้ำสายหลักของภูมิภาคนี้
คือ แม่น้ำชี
ไหลมารวมกันกับแม่น้ำมูลที่บ้านวังยาง
อำเภอเมือง
แล้วไหลพาดผ่านกลางจังหวัดก่อนออกสู่แม่น้ำโขงที่ปากมูล
อำเภอโขงเจียม
อันเป็นจุดบรรจบกันของแม่น้ำสองสี
ตามที่เรียกขานกันว่า โขงสีปูน
มูลสีคราม
นอกจากนี้ยังมีลำน้ำธรรมชาติที่เป็นสาขาของแม่น้ำมูลอีก
เช่น ลำเซบก ลำเซบาย ลำโดมใหญ่
และลำโดมน้อย เป็นต้น
มีเขื่อนสิรินธร
ในเขตอำเภอสิรินธร
และเขื่อนปากมูล อำเภอโขงเจียม |
ห้องจัดแสดงที่
2 ภูมิศาสตร์
ธรณีวิทยาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ |
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือหรือภาคอีสาน
เรียกกันทั่วไปตามลักษณะของภูมิประเทศที่เป็นแอ่งที่ราบขนาดใหญ่ว่า
ที่ราบสูงโคราช
ครอบคลุมพื้นที่ราว 1 ใน 3
ของเนื้อที่ประเทศไทย
ขอบเขตและภูมิประเทศค่อนไปทางสี่เหลี่ยม
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลอนลาด
ความสูงจากระดับน้ำทะเลโดยเฉลี่ย
150 - 250 เมตร
มีภูเขาเป็นขอบสูงทางทิศตะวันตกและทิศใต้
ทางตอนเหนือและตะวันออกของภาคมีแม่น้ำโขงไหลผ่าน
ตรงกลางเป็นแอ่งตื้นคล้ายก้นกระทะและลาดเอียงลงไปสู่แม่น้ำโขงทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
แผ่นดินโดยทั่วไปของภาคตะวันออกเฉียงเหนือประกอบด้วยหินทรายเป็นส่วนใหญ่
โดยมีชั้นของหินกรวดปนหินดินดานและเกลือหินแทรกอยู่เป็นตอนๆ
ที่ราบสูงโคราชเกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยาในช่วงเวลาอันยาวนาน
เดิมนั้นเป็นทะเลมาก่อน
จนเมื่อประมาณ 400 ล้านปีที่ผ่านมา
น้ำทะเลได้ลดระดับลงทำให้เกิดพื้นแผ่นดินขึ้น
การเปลี่ยนแปลงของเปลือกโลกทำให้พื้นแผ่นดินบางส่วนยกตัวขึ้นเป็นทิวเขาต่างๆ
ทางภาคเหนือ ตะวันตก
และภาคใต้ของประเทศ
และแอ่งแผ่นดินยกตัวสูงขึ้นจากที่ราบภาคกลาง
มีเทือกเขาภูพานทอดตัวแบ่งพื้นที่ออกเป็นที่ราบตอนบน
เรียกว่า แอ่งสกลนคร
และที่ราบตอนล่างเรียกว่า
แอ่งโคราช
นอกจากนี้ในห้องจัดแสดงที่ 2
ยังจัดแสดงการกำเนิดโลก
แหล่งน้ำ แหล่งแร่
และทรัพยากรธรณีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ไดโนเสาร์ และซากดึกดำบรรพ์
|
 |
 |