ห้องจัดจัดแสดงที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10


ห้องจัดแสดงที่ 1 ข้อมูลทั่วไปของจังหวัดอุบลราชธานี

ภูมิศาสตร์จังหวัด
จังหวัดอุบลราชธานีเป็นจังหวัดที่อยู่ชายแดนตะวันออกเฉียงเหนือสุดของประเทศไทย บริเวณเส้นรุ้งที่ 104 องศา 51 ลิปดา 42.5 ฟิลิปดา เส้นแวงที่ 15 องศา 13 ลิปดา 36.5 ฟิลิปดา มีพื้นที่ประมาณ 15,818.650 ตารางกิโลเมตร เดิมจังหวัดอุบลราชธานีมีพื้นที่กว้างใหญ่มาก ปัจจุบันได้มีการแบ่งไปตั้งจังหวัดใหม่ คือ จังหวัดยโสธรในปี พ.ศ. 2514 และจังหวัดอำนาจเจริญในปี พ.ศ. 2537
อาณาเขต
ทิศเหนือ ติดต่อกับจังหวัดยโสธรและจังหวัดอำนาจเจริญ
ทิศใต้ จรดเทือกเขาพนมดงรัก เขตแดนประเทศกัมพูชาประชาธิปไตยและแขวงจำปาศักดิ์ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
ทิศตะวันออก จรดแม่น้ำโขงแนวเขตพรมแดนแขวงสุวรรณเขต สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
ทิศตะวันตก ติดต่อกับจังหวัดยโสธรและศรีสะเกษ
ลักษณะพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบสูง แผ่นดินเป็นลูกคลื่น พื้นที่ทางตอนเหนือมีระดับสูง ลาดเอียงไปทางทิศตะวันออก ความสูงประมาณ 130 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง ดินโดยทั่วไปเป็นดินร่วนปนทราย มีความอุดมสมบูรณ์ต่ำ ยกเว้นบริเวณที่ราบลุ่มริมฝั่งแม่น้ำมูลทางตอนกลางของจังหวัด ที่แม่น้ำได้พัดพาเอาดินตะกอนมาทับถมเกิดเป็นที่ราบอันอุดมสมบูรณ์ ใช้ทำนาได้อย่างกว้างขวาง
เมืองอุบลราชธานีเป็นที่รวมของแม่น้ำสายหลักของภูมิภาคนี้ คือ แม่น้ำชี ไหลมารวมกันกับแม่น้ำมูลที่บ้านวังยาง อำเภอเมือง แล้วไหลพาดผ่านกลางจังหวัดก่อนออกสู่แม่น้ำโขงที่ปากมูล อำเภอโขงเจียม อันเป็นจุดบรรจบกันของแม่น้ำสองสี ตามที่เรียกขานกันว่า โขงสีปูน มูลสีคราม นอกจากนี้ยังมีลำน้ำธรรมชาติที่เป็นสาขาของแม่น้ำมูลอีก เช่น ลำเซบก ลำเซบาย ลำโดมใหญ่ และลำโดมน้อย เป็นต้น มีเขื่อนสิรินธร ในเขตอำเภอสิรินธร และเขื่อนปากมูล อำเภอโขงเจียม

 

ห้องจัดแสดงที่ 2 ภูมิศาสตร์ ธรณีวิทยาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ubon02.jpg (7667 bytes)ภาคตะวันออกเฉียงเหนือหรือภาคอีสาน เรียกกันทั่วไปตามลักษณะของภูมิประเทศที่เป็นแอ่งที่ราบขนาดใหญ่ว่า ที่ราบสูงโคราช ครอบคลุมพื้นที่ราว 1 ใน 3 ของเนื้อที่ประเทศไทย ขอบเขตและภูมิประเทศค่อนไปทางสี่เหลี่ยม พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลอนลาด ความสูงจากระดับน้ำทะเลโดยเฉลี่ย 150 - 250 เมตร มีภูเขาเป็นขอบสูงทางทิศตะวันตกและทิศใต้ ทางตอนเหนือและตะวันออกของภาคมีแม่น้ำโขงไหลผ่าน ตรงกลางเป็นแอ่งตื้นคล้ายก้นกระทะและลาดเอียงลงไปสู่แม่น้ำโขงทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ แผ่นดินโดยทั่วไปของภาคตะวันออกเฉียงเหนือประกอบด้วยหินทรายเป็นส่วนใหญ่ โดยมีชั้นของหินกรวดปนหินดินดานและเกลือหินแทรกอยู่เป็นตอนๆ ที่ราบสูงโคราชเกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยาในช่วงเวลาอันยาวนาน เดิมนั้นเป็นทะเลมาก่อน จนเมื่อประมาณ 400 ล้านปีที่ผ่านมา น้ำทะเลได้ลดระดับลงทำให้เกิดพื้นแผ่นดินขึ้น การเปลี่ยนแปลงของเปลือกโลกทำให้พื้นแผ่นดินบางส่วนยกตัวขึ้นเป็นทิวเขาต่างๆ ทางภาคเหนือ ตะวันตก และภาคใต้ของประเทศ และแอ่งแผ่นดินยกตัวสูงขึ้นจากที่ราบภาคกลาง มีเทือกเขาภูพานทอดตัวแบ่งพื้นที่ออกเป็นที่ราบตอนบน เรียกว่า แอ่งสกลนคร และที่ราบตอนล่างเรียกว่า แอ่งโคราช นอกจากนี้ในห้องจัดแสดงที่ 2 ยังจัดแสดงการกำเนิดโลก แหล่งน้ำ แหล่งแร่ และทรัพยากรธรณีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ไดโนเสาร์ และซากดึกดำบรรพ์

ubon03.jpg (8837 bytes) ubon04.jpg (7606 bytes)