ความเป็นมาของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระปฐมเจดีย์
เริ่มต้นหลังจากการย้ายเมืองนครชัยศรี จากตำบลท่านามายังบริเวณพระปฐมเจดีย์ในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่
โดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพรงมีพระดำริให้มีการทำการรวบรวมโบราณวัตถุในเมืองนครชัยศรี
(ในขณะนั้น) ขึ้น เจ้าพระยาศรีวิไชยชนินทร์ สมุหเทศาภิบาลมณฑลนครชัยศรี
จึงมอบหมายให้หลวงพุทธเกษตรานุรักษ์ (จร จรณี) กับหลวงไชยราษฎร์รักษา
(โพธิ์ เคหะนันท์) เป็นผู้ดำเนินการ |
|
โบราณวัตถุที่รวบรวมได้ในระยะแรกได้ถูกนำมาเก็บรักษาไว้ที่ระเบียงคตรอบองค์พระปฐมเจดีย์
กระทั่งใน พ.ศ. 2454
จึงได้เคลื่อนย้ายไปไว้ในวิหารตรงกันข้ามพระอุโบสถ
ซึ่งต่อมาเรียกว่า
พระปฐมเจดีย์พิพิธภัณฑสถาน
(ปัจจุบันยังคงเป็นพิพิธภัณฑสถานในความดูแลของวัดพระปฐมเจดีย์)
และในพ.ศ. 2477
ได้ยกฐานะเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในความดูแลของกรมศิลปากร |
|
ต่อมาเมื่อโบราณวัตถุเพิ่มมากขึ้น
ทำให้อาคารพิพิธภัณฑสถานหลังเดิมคับแคบในพ.ศ.
2510 กรมศิลปากรจึงได้รับงบประมาณ
ให้สร้างอาคารพิพิธภัณฑสถานหลังปัจจุบันขึ้นและเคลื่อนย้ายโบราณวัตถุจากพิพิธภัณฑสถานหลังเดิมมาจัดแสดง
โดยโบราณวัตถุส่วนใหญ่เป็นหลักฐานในวัฒนธรรมทวารวดี
ซึ่งเป็นช่วงอดีตที่รุ่งเรืองของดินแดนนครปฐม |
|
ในปัจจุบัน พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
พระปฐมเจดีย์
มีบทบาทในการเก็บรักษามรดกอันมีคุณค่าทั้งด้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของชาติ
เพื่อประโยชน์ในการศึกษาของประชาชนโดยทั่วไป |
