Nakhon si thammarat/hilight.htm


หน้า 1 \| 2 \| 3
	ภาชนะดินเผาทรงหม้อสามขา สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ยุคหินใหม่ อายุราว 4,000-2,000 ปี ขนาดปากกว้าง 27 เซนติเมตร แหล่งที่พบถ้ำเขาแอง กิ่งอำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช เลขทะเบียน 8/26 เป็นภาชนะรูปแบบพิเศษมี 3 ขา ในจังหวัดนครศรีธรรมราช พบเศษภาชนะแบบหม้อสามขาหลายแห่ง เช่นที่อำเภอทุ่งสง อำเภอพรหมคีรี อำเภอร่อนพิบูลย์ และกิ่งอำเภอนบพิตำ ลักษณะของภาชนะที่พบในถ้ำเขาแห่งนี้ สภาพเกือบสมบูรณ์ ชำรุดเฉพาะส่วนขาที่หักหายไป เนื้อภาชนะคล้ายกับที่พบที่บ้านเก่า แต่ลักษณะของขาหม้อทรงกรวยแหลมสูงนั้น สูงและงอโค้งมากกว่าที่พบที่บ้านเก่า ลักษณะหม้อสามขานี้คล้ายกับที่พบในรัฐไทรบุรีหรือรัฐเคดาห์ของมาเลเซียมาก ลักษณะเฉพาะของภาชนะนี้ จะมีการเจาะรูที่ขาของหม้อ เพื่อระบายความร้อนในเวลาที่นำไปเผา
	กลองมโหระทึก สำริด สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ยุคโลหะ อายุประมาณ 2,000-1,500 ปี ขนาด สูง 48.5 เซนติเมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 81.5 เซนติเมตร พบที่บ้านเกตุกาย ตำบลท่าเรือ อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช เลขทะเบียน 1/2511 กลองมโหระทึกทำมาจากสำริด มีส่วนผสมของดีบุกตะกั่วและทองแดงใช้ในพิธีกรรม ลักษณะของกลองแต่ละแห่งที่พบนั้นจะมีลายที่ประดับบนหน้ากลองและด้านข้างรอบๆไม่เหมือนกันทีเดียวนัก แต่ลักษณะโดยทั่วไป มักมีหน้ากลองแบน ด้านข้างโค้งออก ส่วนตรงกลางเป็นรูปทรงกระบอก และส่วนด้านล่างคล้ายฝาบาตรคว่ำ ด้านข้างมีหูสำหรับจับ ลักษณะเด่นของกลองใบนี้ คือมีรูปกบลอยตัว 4 ตัว รูปแบบเช่นนี้จัดเป็นรุ่นแรกของวัฒนธรรมดองซอน แม้จะมีสภาพชำรุดเหลือเพียงส่วนบนเท่านั้น แต่มีความสำคัญเพราะเป็นกลองมโหระทึกใบใหญ่ที่สุดเท่าที่พบมาในภาคใต้
	เครื่องมือหิน มีลักษณะคล้ายกับระนาดที่เคยพบมาก่อนในสาธารณรัฐเวียดนาม สมัยก่อนประวัติศาสตร์ อายุราว 2,000-3,000 ปี แหล่งที่พบ ราษฎรขุดพบที่ ตำบลสระแก้ว อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช เลขทะเบียน นค. 22 24 19 21 25 23
	ชามเคลือบสีเขียว ลายกลีบบัว สมัยศรีวิชัย พุทธศตวรรษที่ 17-18 ขนาดปากกว้าง 15.4 เซนติเมตร สูง 9.6 เซนติเมตร พบในบริเวณก่อสร้างพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ นครศรีธรรมราช เมื่อ พ.ศ. 2514 เลขทะเบียน 50/2514
	หม้อก้นมน ดินเผา สมัยศรีวิชัย พุทธศตวรรษที่ 14-15 ขนาดปากกว้าง 20.2 เซนติเมตร สูง 8.4 เซนติเมตร พบในบริเวณก่อสร้างพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ นครศรีธรรมราช เมื่อ พ.ศ. 2514 เลขทะเบียน 65/2514
	เชี่ยนหมาก เงินถมทอง และลงยาราชาวดี ศิลปะรัตนโกสินทร์ พุทธศตวรรษที่ 24 พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต ประทาน เลขทะเบียน 17/2520 เชี่ยนหมาก ประกอบด้วย ถาดรองรูปกลมถมทอง และตลับทรงฝัดทอง 3 ตลับ จอกหมาก และซองพลูฉลุลายโปร่ง ประดับด้วยการลงยาราชาวดี จัดได้ว่าเป็นงานประณีตศิลป์ ที่มีความงดงามแสดงถึงฝีมือช่างชั้นสูงของไทย