hilight_menu.gif (2526 bytes)
      
หน้า 1 | 2 | 3
ภาชนะดินเผาทรงหม้อสามขา
สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ยุคหินใหม่ อายุราว 4,000-2,000 ปี
ขนาดปากกว้าง 27 เซนติเมตร
แหล่งที่พบถ้ำเขาแอง กิ่งอำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช
เลขทะเบียน 8/26
                เป็นภาชนะรูปแบบพิเศษมี 3 ขา ในจังหวัดนครศรีธรรมราช พบเศษภาชนะแบบหม้อสามขาหลายแห่ง เช่นที่อำเภอทุ่งสง อำเภอพรหมคีรี อำเภอร่อนพิบูลย์ และกิ่งอำเภอนบพิตำ
                ลักษณะของภาชนะที่พบในถ้ำเขาแห่งนี้ สภาพเกือบสมบูรณ์ ชำรุดเฉพาะส่วนขาที่หักหายไป เนื้อภาชนะคล้ายกับที่พบที่บ้านเก่า แต่ลักษณะของขาหม้อทรงกรวยแหลมสูงนั้น สูงและงอโค้งมากกว่าที่พบที่บ้านเก่า ลักษณะหม้อสามขานี้คล้ายกับที่พบในรัฐไทรบุรีหรือรัฐเคดาห์ของมาเลเซียมาก ลักษณะเฉพาะของภาชนะนี้ จะมีการเจาะรูที่ขาของหม้อ เพื่อระบายความร้อนในเวลาที่นำไปเผา
กลองมโหระทึก สำริด
สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ยุคโลหะ อายุประมาณ 2,000-1,500 ปี
ขนาด สูง 48.5 เซนติเมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 81.5 เซนติเมตร
พบที่บ้านเกตุกาย ตำบลท่าเรือ อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช
เลขทะเบียน 1/2511
                กลองมโหระทึกทำมาจากสำริด มีส่วนผสมของดีบุกตะกั่วและทองแดงใช้ในพิธีกรรม ลักษณะของกลองแต่ละแห่งที่พบนั้นจะมีลายที่ประดับบนหน้ากลองและด้านข้างรอบๆไม่เหมือนกันทีเดียวนัก แต่ลักษณะโดยทั่วไป มักมีหน้ากลองแบน ด้านข้างโค้งออก ส่วนตรงกลางเป็นรูปทรงกระบอก และส่วนด้านล่างคล้ายฝาบาตรคว่ำ ด้านข้างมีหูสำหรับจับ ลักษณะเด่นของกลองใบนี้ คือมีรูปกบลอยตัว 4 ตัว รูปแบบเช่นนี้จัดเป็นรุ่นแรกของวัฒนธรรมดองซอน แม้จะมีสภาพชำรุดเหลือเพียงส่วนบนเท่านั้น แต่มีความสำคัญเพราะเป็นกลองมโหระทึกใบใหญ่ที่สุดเท่าที่พบมาในภาคใต้

เครื่องมือหิน 
มีลักษณะคล้ายกับระนาดที่เคยพบมาก่อนในสาธารณรัฐเวียดนาม
สมัยก่อนประวัติศาสตร์ อายุราว 2,000-3,000 ปี
แหล่งที่พบ ราษฎรขุดพบที่ ตำบลสระแก้ว อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช
เลขทะเบียน นค. 22 24 19 21 25 23

 
ชามเคลือบสีเขียว ลายกลีบบัว
สมัยศรีวิชัย พุทธศตวรรษที่ 17-18
ขนาดปากกว้าง 15.4  เซนติเมตร สูง 9.6 เซนติเมตร
พบในบริเวณก่อสร้างพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ นครศรีธรรมราช เมื่อ พ.ศ. 2514
เลขทะเบียน 50/2514
หม้อก้นมน ดินเผา
สมัยศรีวิชัย พุทธศตวรรษที่ 14-15
ขนาดปากกว้าง 20.2  เซนติเมตร สูง 8.4 เซนติเมตร
พบในบริเวณก่อสร้างพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ นครศรีธรรมราช เมื่อ พ.ศ. 2514
เลขทะเบียน 65/2514
เชี่ยนหมาก เงินถมทอง และลงยาราชาวดี
ศิลปะรัตนโกสินทร์ พุทธศตวรรษที่ 24
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต ประทาน
เลขทะเบียน 17/2520
                เชี่ยนหมาก ประกอบด้วย ถาดรองรูปกลมถมทอง และตลับทรงฝัดทอง 3 ตลับ จอกหมาก และซองพลูฉลุลายโปร่ง ประดับด้วยการลงยาราชาวดี จัดได้ว่าเป็นงานประณีตศิลป์ ที่มีความงดงามแสดงถึงฝีมือช่างชั้นสูงของไทย