ธาตุไม้ ที่บรรจุอัฐิของผู้ล่วงลับ มักปักไว้ตามริมรั้ววัด สูงประมาณ 1 - 1.5 เมตร เจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยมสำหรับบรรจุอัฐิ มีฝาปิดให้เรียบสนิท เป็นศิลปกรรมที่พบเฉพาะในภาคอีสานเท่านั้น

ธรรมาสน์ทรงปราสาท ศิลปะพื้นบ้าน พุทธศตวรรษที่ 25 ไม้แกะสลัก-ลงรักปิดทอง วัดบ้านหัวขัว อ. เมือง จ. ขอนแก่น มอบให้

ตู้พระธรรม ศิลปะพื้นบ้านอีสาน พุทธศตวรรษที่ 25 ไม้ลายรดน้ำ วัดสะเกษ อ. แวงใหญ่ จ. ขอนแก่น มอบให้

ฮูปแต้มสิมวัดสระบัวแก้ว ศิลปะพื้นบ้านอีสาน พุทธศตวรรษที่ 25 ภาพฮูปแต้ม หรือภาพจิตรกรรมฝาผนัง วัดสระบัวแก้ว อ. หนองสองห้อง จ. ขอนแก่น

เฮือนอีสาน (เรือน) เป็นเรือนใต้ถุนสูง ประกอบด้วยเรือนนอน เรือนไฟ (ครัว) เกยหรือชานที่มีหลังคาลอดคลุม ใช้เป็นที่รับแขก รับประทานอาหาร พักผ่อน 

เครื่องมือที่ใช้ในการผลิตเส้นด้าย
1. อิ้ว เครื่องมือสำหรับรีดเอาเมล็ดออกจากปุยฝ้าย
2. ไน ใช้เข็น (ปั่น) มวนฝ้ายให้เป็นเส้น
3. กง นำด้ายที่ทำไว้เป็นปอยมาสวมใส่ตรงกลางกง
4. อัก ใช้กรอด้ายจากกงมาม้วนใส่อักอีกทีหนึ่ง

เครื่องมือเครื่องใช้ในการทำนา
1. ไถ ใช้ควายหรือวัวลากไถ เพื่อพลิกกลับหน้าดิน
2. คราด ใช้ควายหรือวัวลาก มีฟันเป็นซี่ๆ ทำให้ดินซุย
3. เคียว ใช้สำหรับเกี่ยวข้าวและเกี่ยวหญ้า
4. ไม้คานหลาว สำหรับหาบฟ่อนข้าว
5. ไม้หนีบข้าวหรือค้อนฟาดข้าว สำหรับให้เมล็ดข้าวหลุดออกมา
6. วี เครื่องโบกหรือพัด สำหรับพัดวีให้เมล็ดข้าวลีบหลุดออกไป

เครื่องมือเครื่องใช้ในการจับสัตว์น้ำ
1. ไซ
2. ลอบ
3. ตุ้ม
4. ตุ้มกบแบบแบน หรือแงบ
5. ข้อง
6. สุ่ม

ตุ้มปลาขาวน้ำตื้น เป็นตุ้มขนาดเล็ก มีช่องงาถักเป็นช่องสี่เหลี่ยมคางหมูที่ตีนตุ้ม ปากตุ้มเปิดด้วยกะลา โดยมีสายและหลักหมุดยึดตรึงให้แน่นกับดินในน้ำ

ผ้าพื้นเมืองอีสาน
- ผ้าขิต คือผ้าที่ทอแบบเก็บขิต หรือเก็บดอกเหมือนผ้าที่มีการปักดอกด้วยฝีมือปราณีต การทอผ้าขิตต้องใช้ความชำนาญ และมีเชิงชั้นด้านฝีมือสูงกว่าการทอผ้าอย่างอื่น เพราะทอยาก เดิมทีชาวอีสานถือว่าผ้าขิตเป็นของสูง จึงทอสำหรับทำเป็นหมอนขิต เพื่อถวายพระภิกษุสงฆ์และญาติผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือเท่านั้น ต่อมาได้ดัดแปลงให้เป็นประโยชน์ใช้สอยอื่นๆ เช่น เสื้อผ้า เครื่องแต่งกาย ผ้าม่าน ผ้าคลุมโต๊ะ
- ผ้ามัดหมี่ เป็นผ้าพื้นบ้านอีสานที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นเท่านั้น การทอผ้ามัดหมี่กล่าวได้ว่าเป็นศิลปะการย้อมสีที่ลึกซึ้งมาก เพราะต้องมีความรู้ว่าสีไหนทำผืนผ้า สีไหนเป็นลวดลาย สีไหนย้อมก่อนย้อมหลัง

เครื่องปั้นดินเผา ภาชนะเครื่องใช้สอยต่างๆ ที่ทำด้วยดินเผา เช่น หม้อหุงข้าว โอ่งน้ำ กะบะล้างจาน และกระถางปลูกต้นไม้ ปัจจุบัน จังหวัดขอนแก่นยังคงมีหมู่บ้านที่ประกอบอาชีพผลิตเครื่องปั้นดินเผา อยู่ในบริเวณลำน้ำชีและลำน้ำพอง เพราะเป็นแหล่งดินเหนียวที่มีความละเอียด เหมาะในการทำเครื่องปั้นดินเผา คนทั่วไปจะเรียกหมู่บ้านนี้ว่า บ้านช่างปั้นหม้อ

เครื่องดนตรีอีสาน แบ่งตามชนิดของเครื่องดนตรีได้ ดังนี้
- เครื่องเป่า ได้แก่ ขุ่ย (ขลุ่ย) ปี่ แคน หรือไค้
- เครื่องสี ได้แก่ ซออู้ ซออี้ (ซอด้วง) ซอบั้ง
- เครื่องตี ได้แก่ นางนาด ลาดนาด (ระนาด) ฆ้องวง กลองสองหน้า ตะโพน ฉิ่ง
- เครื่องดีด ได้แก่ พิณ ซุง พิณเพียะ (พิณน้ำเต้า)